Meester Shifu

Bas kreeg in januari van zijn oma een zelfgemaakte badjas... met een vleermuis erop.
Een patroontje uit de Burda kids.

En ja, ik mocht er dus ook enen maken voor Daan, want die was totaal niet akkoord dat hij er gene gekregen had.

Zeer blij met zijn 'Meester Shifu'-badjas met draak, maar totaal geen zin om op de foto te gaan!

Liefdesbrief

Vandaag viste ik een liefdesbrief uit Bas zijn boekentas....

Zalig toch!

Misschien hoog tijd om zelf ook nog eens een liefdesbriefje te schrijven....

Flockfolie

Ik kreeg een geboortekaartje (zo'n schoon kaartje!):

en ik wist het meteen, dit zou een flockfolie projectje worden. Mijn allereerste.

Het idee zit dan al in mijn hoofd en dan blijft het borrelen tot dat T-shirtje af is.
Aangezien ik wat in tijdsnood raakte en ik dan geen permanent marker in de buurt had, was het even stressen. Maar flockfolie is zo de max! Zeker voor herhaling vatbaar!

Hieronder het resultaat. Ik hoop dat de kleine Jenne er blij mee is.

En na een dagje Van Katoen, had ik er helemaal zin in.
Daan tekende zelf een krab na, die onder luid gejoel op zijn T-shirt werd gezet. Ik heb zo het gevoel dat er nog zullen volgen...

Aangezien het voor de moment weer babyboom is, maakte ik ook nog volgende T-shirtjes (met zeefdruk dan)

 Nu moeten ze alleen nog bij de juiste baby's geraken....

Wat vind je van mijn leuke nieuwe Rendier-stempel?

Geen goesting

Hoe doen ze het toch al die vrouwen? En werken, en strijken, en vers eten op tafel zetten, en het huis proper houden, en lezen met de kindjes, en naar de zwemles, en den oudsten naar de scouts voeren, en hobby's onderhouden, en uitgaan met de vrienden, en werken, en schoon kleren aanhebben, en op hoge hakken lopen, en nooit een bad hair day hebben, en altijd vriendelijk blijven en lachen, en ....
Ik heb het even gehad... Het ligt misschien aan de stand van de maan of aan het jaar 2012, maar ik kom 's avonds thuis en ik heb gewoon geen goesting meer. Helemaal geen goesting.
Strijken doe ik al jaren niet meer, mijn wederhelft neemt gelukkig af en toe stofzuiger en dweil ter hand, haalt de kids, leest al wat, steekt ze in bad,.... Not really a good housewife! Een blitscarrière dan, zou je denken... Maar nee, daar heb ik het ook al even mee gehad. Existentiële vragen dus in het Rendier-hoofd. Dat en massa's ideeën, die daar binnen blijven gisten. Want eruit komen is voor het ogenblik niet aan de orde, gezien de 'geen goesting' weet je.
Al flanste ik vanavond wel een heerlijk pastaslaatje met lentegevoel ineen. En als de zon zich nu deze week ook nog even laat zien, dan komt het misschien wel goed... en was het allemaal niet meer dan een winterdipje...

Ik ga op reis en ik neem mee...

Ik ga op reis en ik neem mee....

• Mijn 3 venten, of course
• Mijn zus M., haar vriend L. en puberdochter A.
• Mijn zus E. , man J. en dochters P. en I.
• Mijn mama
• Mijn oma
• Mijn naaimachine (wie weet is er wel tijd voor een naaiseltje)
• Mijn loopschoenen (goede voornemens zijn nooit ver weg...)
• Halloweenstuff en stofjes om kostuums te naaien voor mijn jongens
• Botten en KW's, want in de zomer hebben we die veel nodig gehad...
• ....

Kortom, het ganse nageslacht van oma Mela samen op schok.
Allemaal samen in La Grange d'Amelie. (een stukje paradijs op aarde!)
Oma wist op voorhand van niets en was terecht een beetje aangedaan toen ze in de Charente aankwam! Maar of ze genoten heeft. Zoveel aandacht van de achterkleinkinderen. Een prachtig huis met een heerlijke keuken en een zalige tuin. Eigenlijk één groot verjaardagsfeest van een ganse week lang!

Het werd een heerlijke week, met beter weer dan we hadden kunnen dromen.

We plantten fruitbomen, appel, peer en pruimen. Reden het gras af. (Mijn vent ontpopte zich bij het zien van een kleine tractor tot boer Korneel en was niet meer van die tractor te krijgen) Snoeiden. Zetten frambozenstruikjes. Gingen melk halen bij de boer. Kookten, aten, kookten opnieuw, ... (De ene keer dat ik dan toch mijn loopschoenen heb aangetrokken zal niet veel geholpen hebben...) Gingen wandelen met de kids. Naaiden gordijnen voor de slaapkamers. Kookten, aten, kookten opnieuw,... (Ja, ja, een ganse familie Bourgondiërs, gecombineerd met een gezonde honger van de frisse buitenlucht, een Falcon stoof en zalige kookboeken, waaronder op nummer 1, de Plenty, van Yotam Ottolenghi.) Maakten een vleermuispak en een mummypak. Naaiden een rokje. Gingen fish and chips eten.
...........................

 

 

Meer foto's hebben we niet getrokken... We hadden het te druk... met genieten!

Drakenfeestje - een handleiding

Daan werd vorige week 6 jaar. Ik hoorde hem op school zeggen tegen zijn vriendjes: "Het wordt een drakenfeest!" Maar op de vraag wat je dan doet op zo'n drakenfeest, daar had hij niet direct een antwoord op.

Dus zaten wij met onze handen in het haar. Google leverde niet veel bruikbaars op, de zoektocht naar versiering met draken al evenmin... We zouden dus zelf met de nodige ideeën op de proppen moeten komen.

Na de versiering van de cupcakes om te trakteren op school, zag ik het maken van een drakentaart helemaal niet zitten.

Toen kwam meneer Rendier met het idee om T-shirts te maken voor de gasten met een draak erop. Zo gezegd, zo gedaan. Aan de lopende band maakten we stiekem 's avonds 8 drakenT-shirts.

En dus maakten we er een 'drakenvanger-training' van.
De gasten werden de straat op gestuurd om echte drakenvangers te worden. Telkens vonden ze een ballon met een briefje erin met de uitleg waar ze heen moesten. Er zaten ook enkele opdrachten tussen.

1. Drakenvangers moeten heel goed kunnen sluipen om een slapende draak niet wakker te maken. Stap zo stil mogelijk tot aan de volgende ballon.

2. Drakenvangers moeten goed kunnen zoeken. Zoek alle puzzelstukken en maak de puzzel. (Tekening van een draak in stukken geknipt)

3. Drakenvangers moeten ook heel snel zijn. Elk kind krijgt een staart in zijn broek en moet proberen de staarten van de anderen te pakken zonder zelf zijn staart te verliezen.

4. Het eindspel. Meneer Rendier en ik speelden zelf voor draak en bewaakten de schat. De kids moesten proberen de schat te bemachtigen zonder getikt te worden. Want als ze getikt werden, veranderden ze in steen.
Hiervoor zaten we op een machtige locatie, wat het allemaal nog geestiger maakte.

Het enthousiasme was groot en de draken mochten nog eens alles uit de kast halen om die pagadders te tikken. De ene wat sneller, de ander wat sluwer, maar uitgerekend de enige dame in het gezelschap was ons te snel af en kon de schat pakken!
Nu waren ze volleerde drakenvangers en kregen het drakenvanger-uniform. Wat zagen ze er lekker stoer uit!

Moe maar voldaan trokken we naar huis om drakenbloed (bloedsinaasappelsap) te drinken en drakenschubben (pannenkoeken) te eten.
Het was een echt geslaagd drakenfeest!!!